Utrecht bijeen voor Palestina

Utrecht bijeen voor Palestina

30 november 2010

Rutte en Verhagen draaien in het regeerakkoord niet om de zaken heen. ‘Nederland wil verder investeren in de band met de staat Israël’. Utrecht4Palestine (U4P) en de lokale SP kwamen in het geweer en brachten kritisch denkend Utrecht bijeen. Verhalen werden uitgewisseld, standpunten bestreden. SP-kamerlid Harry van Bommel deed de rest.

Image and video hosting by TinyPic
Uitgebreid stilstaand bij de Nederlandse politiek ten aanzien van Israël en de Palestijnen

UTRECHT – Terwijl de eerste novembersneeuw zachtjes neerdaalde op het Utrechtse Ledig Erf, stroomde het Louis Hartlooper langzaam vol. Het was avond, maar binnen scheen de zon van het Midden-Oosten. Jong en oud, student en bezorgde burger, bijna 120 mensen verzamelden zich in de knusse foyer van het oude filmhuis. Speciale gast was Harry van Bommel, sinds 1998 lid van de Tweede Kamer namens de SP. In zijn inleiding gaf hij aan nauwelijks verbaasd te zijn over de gewraakte passage in het regeerakkoord. ‘Nederland is al jarenlang één van Israëls meest loyale partners. Maar het is wel voor het eerst dat het uitgesproken wordt. Dat is tekenend voor dit kabinet.’

Maar ook in de politiek klinken er tegendraadse geluiden op, volgens Van Bommel (48) steeds luider. Zo schreef oud-minister Wim van Eekelen (VVD) onlangs een artikel in Internationale Spectator, waarin hij naar aanleiding van een bezoek aan de regio forse kritiek uitte op het Israëlische nederzettingenpolitiek. ‘Het feit dat een prominent VVD’er zich op die manier uitspreekt laat zien dat er een verandering op gang komt. Ook bij het CDA is er, in de personen van Dries van Agt en Hans van den Broek, veel kritiek op het huidige beleid. ’Over de uiteindelijke oplossing, zo gaf de SP’er te kennen, bestaat verregaande consensus. Een tweestatenoplossing op basis van de grenzen van 1967, met Jeruzalem als gedeelde hoofdstad. ‘En de blokkade van Gaza moet worden opgeheven. 80% van de bevolking is er op dit moment afhankelijk van internationale voedselhulp. Dat kan zo niet langer.’

Toch gelooft Van Bommel niet in een volledige boycot van Israël. ‘Natuurlijk moeten we geen Israëlische producten importeren uit de bezette gebieden. Maar op basis van het associatieverdrag kan Nederland ook veel druk uitoefenen op de Israëlische regering.’ De bijna honderd aanwezigen bleven kritisch. Er werden vragen gesteld over de rol van Egypte en de VS, maar ook over Apartheid en een eventuele éénstaatoplossing. Van Bommel: ‘Die vergelijking met Zuid-Afrika gaat niet op. Daar ging het om een kleine, blanke minderheid die de zwarten onderdrukte. In het Midden-Oosten is de demografische verhouding heel anders.’

Image and video hosting by TinyPic
Een tot de nok gevulde zaal

Na een korte pauze was het woord aan de ervaringsdeskundigen. Studente Amina (21) nam plaats achter de microfoon en vertelde over haar bezoek aan één van de meest confronterende steden in de Westelijke Jordaanoever, Hebron (of Al Khalil). Het is de enige Palestijnse stad waar een grote groep joodse settlers midden in de binnenstad woont. ‘De spanning was voelbaar op elke straathoek. Ik zag Israëlische soldaten op de daken staan, hun geweer in de aanslag.’ Toen de rest van de groep probleemloos door een kleine checkpoint ging, bleef zij zelf achter. Haar Nederlandse paspoort werd argwanend bekeken. Amina, grijnzend: ‘Blijkbaar was mijn hoofddoek op dat moment mijn paspoort.’

Ook Leendert-Jan (28) was onlangs in Israël en de bezette gebieden. Hij besloot te gaan liften naar de Golanhoogte, om vervolgens zuidwaarts af te reizen naar het Palestijnse Jenin. Zijn eerlijkheid werd hem daarbij niet in dank afgenomen. ‘Ik zat bij een Israëlisch stel in de auto, toen ze me vroegen waar ik heen ging. Ik twijfelde even, en zei toen: Jenin. Tien seconden later stond ik naast de auto en kon ik het laatste stuk gaan lopen.’ De plaatselijke buschauffeur bleek eveneens niet van plan Leendert-Jan naar Jenin te brengen, en zette hem af in een verlaten fabriekshal. Hij kwam er toch. ‘Toen ik ’s avonds laat lopend door de checkpoint kwam, stonden er drie Palestijnse taxichauffeurs klaar. “Welkom”, zeiden ze.’


This entry was posted in Bijeenkomst and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.